Καλύτερο το τσιμέντο των Ρωμαίων από το σημερινό!

Ρωμαϊκό τσιμέντοΑναλύσεις σε έναν ρωμαϊκό κυματοθραύστη που παραμένει βυθισμένος εδώ και 2.000 χρόνια στον Κόλπο της Νάπολης δείχνουν ότι το σκυρόδεμα που είχαν αναπτύξει οι Ρωμαίοι είναι πιο ανθεκτικό και λιγότερο επιβαρυντικό για το περιβάλλον σε σχέση με το κύριο είδος τσιμέντου που χρησιμοποιείται σήμερα.

Κάθε χρόνο, 19 δισεκατομμύρια τόνοι τσιμέντου χρησιμοποιούνται στον κατασκευαστικό τομέα, καθιστώντας το ένα από τα πιο δημοφιλή κατασκευαστικό υλικό στον κόσμο. Η θέρμανση όμως του ασβεστόλιθου (ανθρακικό ασβέστιο) και του αργίλου που απαιτούνται για τη δημιουργία τσιμέντου για την κατασκευή σκυροδέματος προκαλεί εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ίσες με 7% του συνόλου των βιομηχανικών εκπομπών CO2 που απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα.

Ο Paulo Monteiro, ερευνητής στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Berkeley πιστεύει ότι το σκυρόδεμα που χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Ρωμαίους στην κατασκευή των θαλάσσιων λιμένων και εγκαταστάσεων θα μπορούσε να είναι η απάντηση για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν ένα μείγμα ασβέστη και ηφαιστειακών υλικών. Ο ασβέστης προερχόταν από τη θέρμανση ασβεστόλιθου στη σχετικά χαμηλή θερμοκρασία των 900 βαθμών, μια διαδικασία πολύ λιγότερο ενεργοβόρος σε σχέση με τις σημερινές.

Στην περίπτωση των βυθισμένων κατασκευών, οι οποίες πρέπει να αντιστέκονται στη διάβρωση του θαλασσινού νερού, οι Ρωμαίοι ακολουθούσαν μια μάλλον ασυνήθιστη τακτική, έδειξε η νέα μελέτη: ο ασβέστης αναμειγνυόταν με ηφαιστειακή τέφρα και στη συνέχεια έμπαινε σε ξύλινα καλούπια. Όταν τα καλούπια βυθίζονταν στη θάλασσα, το θαλασσινό νερό πυροδοτούσε μια εξώθερμη χημική αντίδραση, στην οποία ο ασβέστης ενσωμάτωνε μόρια νερού στη δομή του και αντιδρούσε με τη στάχτη για να συγκρατήσει όλα τα υλικά του τσιμέντου στη θέση τους.

«Στα μέσα του 20ού αιώνα, οι τσιμεντένιες κατασκευές σχεδιάζονταν να διαρκέσουν 50 χρόνια. Σήμερα σχεδιάζουμε κτήρια που θα ζήσουν 100 ή 120 χρόνια. Κι όμως, οι κατασκευές πολλών ρωμαϊκών λιμανιών παραμένουν στέρεες έπειτα από 2.000 χρόνια παρά τη δράση των κυμάτων και τη χημική επίθεση που δέχονται από τη θάλασσα».

Σήμερα υπάρχουν στην αγορά φιλικά στο περιβάλλον σκυροδέματα που βασίζονται στην ηφαιστειακή τέφρα ή την τέφρα από σταθμούς λιθάνθρακα (πτητική τέφρα). Η σταθερότητα αυτών των τσιμέντων σε μακροπρόθεσμη βάση δεν μπορούσε να εκτιμηθεί πριν από την ανάλυση του ρωμαϊκού σκυροδέματος, υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Το μάθημα που πρέπει να πάρουμε για το μέλλον, λέει ο δρ Monteiro, είναι ότι το ενεργοβόρο τσιμέντο του Portland θα μπορούσε να αντικατασταθεί εν μέρει από ηφαιστειακή τέφρα όπως το «pozzolan», ηφαιστειακές αποθέσεις που υπάρχουν στην παραθαλάσσια πόλη του Pozzuoilli στον κόλπο της Νάπολης.

«Το pozzolan είναι σημαντικό για τις πρακτικές εφαρμογές του» αναφέρει ο ερευνητής. «Θα μπορούσε να αντικαταστήσει το 40% της παγκόσμιας κατανάλωσης τσιμέντου του Portland. Πηγές pozzolan υπάρχουν εξάλλου σε όλο τον κόσμο. Η Σαουδική Αραβία για παράδειγμα δεν διαθέτει πτητική τέφρα, διαθέτει όμως ολόκληρα βουνά από pozzolan».

Πηγές:

Υποβολή σχολίου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s